Krijsen of plezier?

Inspiratie voor een blog, het is hier in huis nooit ver te zoeken.

Weet je, we hebben een schat van een dochter maar soms…

… zou je ze door een sleutelgat trekken.

 

Die kan huilen, haar plat op de grond gooien, nog meer huilen!

Of soms zit ze en weent, kijkt even vanuit haar ooghoeken, weent nog wat harder, kijkt nog eens en weent nog wat harder. Gewoon omdat ze aandacht wilt en op de arm wilt zitten.

Ik neem haar op en zet haar naast haar speelgoed waar ze opnieuw zit te huilen in plaats van dat ze de situatie aanvaardt (mama is even bezig) en ondertussen speelt (tot als mama klaar is).

 

Als er nu iets is waar ik stress van krijg, dan is het dat wel!

Die decibels,… brrr…

 

Dus mijn les hieruit is om me op bepaalde momenten af te sluiten voor al de prikkels rondom mij en mijn focus te leggen op dat waar ik mee bezig ben. Helemaal in mezelf keren, de rust vinden en verder doen vanuit mijn eigen kracht.

Me niet mee laten drijven in de emoties van de kinderen.

Maar ook zij heeft iets te leren, meerdere dingen zelfs!

Aanvaarden dat ze niet steeds in het middelpunt van de belangstelling kan staan.

En zinvol bezig zijn en plezier hebben.

Ik zal het even uitleggen. En dat is wel belangrijk voor jou ook natuurlijk, anders zou ik het niet opschrijven.

 

Op het moment dat het leven niet gaat zoals je wilt, dat is heel vervelend, maar het is nu zo, kan je twee dingen doen.

Ofwel blijf je je ertegen verzetten en blijft je huilen en om aandacht vragen. Maar wees eens eerlijk, waar brengt je dat?

En ondertussen tikken de seconden van je leven verder. En als er nu iets is wat je niet bij kan kopen, dan is het tijd.

 

Dus kan je ook kiezen voor optie twee, zet je zorgen aan de kant en doe iets waar jij vrolijk van wordt. Het heeft echt geen zin om gewoon te zitten snikken. Doe iets! Wees zinvol bezig, verzet je zinnen,…

Maakt niet uit maar schiet in actie!

Anders ga je nooit verandering hebben in je leven!

 

Tiechje kruipt steeds terug naar mijn benen om te zitten huilen. Ik zet haar dan zo geduldig mogelijk steeds opnieuw bij haar speelgoed en zeg haar, ook al is ze nog maar een jaar, dat ze nu beter kiest om te spelen en plezier te maken dan dat ze koppig zit te huilen. Dat brengt haar niets vooruit! Ik vertel haar nu zelfs al dat ze altijd de keuze heeft, maar dat zij het is die moet beslissen. Zij beslist hoe ze haar leven invult. Zij is baas over haar leven!

 

Werkelijk!

 

Hoe ga jij de dingen vanaf nu aanpakken?

Optie 1 of optie 2?

 

Laat hieronder je gegevens achter als jij 5 parels wilt ontvangen om op jouw kroon van zelfvertrouwen te plaatsen.

Ontdek hoe je in slechts 2 weken tijd, dubbel zoveel energie en daadkracht hebt!